Í umferðarlögum frá 2018 er skýrt kveðið á um að handhafar stæðiskorta fyrir hreyfihamlaða megi leggja í gjaldskyld bifreiðastæði án greiðslu. Þrátt fyrir það hafa margir fatlaðir einstaklingar um árabil fengið rukkanir frá sjálfvirkum bílastæðakerfum sem taka ekki tillit til stæðiskortanna.
Alþingismenn úr ólíkum flokkum hafa ítrekað bent á vandann og innviðaráðherra hefur staðfest að réttur handhafa stæðiskorta sé ótvíræður. Þrátt fyrir það þurfa handhafar kortanna enn að verja tíma og fyrirhöfn í að andmæla innheimtukröfum sem aldrei hefðu átt að verða til.
Komið hefur fram í fyrirspurnartímum á Alþingi að ein af ástæðum þess að málið hefur dregist er ágreiningur um persónuvernd og miðlun upplýsinga. Til skoðunar hefur verið hvort rekstraraðilar bílastæða geti fengið rafrænan aðgang að upplýsingum um handhafa stæðiskorta þannig að sjálfvirk kerfi geti sjálfkrafa greint hverjir eiga rétt á undanþágu frá gjaldtöku. Fram að þessu hefur Sýslumaður ekki viljað opna á þann mögueika miðað við óbreytt lög. Það sem virðist því tefja fyrir er samspil persónuverndar, lagaheimilda og ábyrgðar milli Sýslumanns, ríkisins og bílastæðarekenda. Tekið skal fram að einstaka rekstraraðilar bílastæða hafa þegar innleitt bráðabirgðalausnir þar sem handhafar P-merkja geta skráð upplýsingar sínar fyrirfram í kerfi fyrirtækisinsHelstu hindranir hafa verið tengdar persónuvernd og skorti á tæknilegum lausnum sem gera bílastæðakerfum kleift að staðfesta P-merkta bíla sjálfkrafa. Þrátt fyrir að málið hafi verið til umræðu um árabil hafa varanlegar úrbætur enn ekki komið til framkvæmda. Fatlað fólk þarf enn að berjast fyrir réttindum sem lögin hafa þegar tryggt. Áhersla þarf að vera á að tryggja að lögbundinn réttur sé virtur í framkvæmd, ekki aðeins á pappír.
Mynd búin til með gervigreind
